ToT (27/04/2550)

อันนี้ของวันที่ยี่สิบเจ็ดนะ เอาแบบอัพที่เดียวสองวันเลย พรุ่งนี้กลัวไม่มีเวลาอ่ะ

วันนี้ตื่นเช้ามากกกกกก แปดโมงอ่ะ นาฬิกาปลุก ตื่นมาปิดแล้วนอนต่อ เหอๆ

ตื่นอีกทีเก้าโมง เวรกรรมจริงเนี่ย

ภัทรอาบน้ำเสร็จแล้วมาปลุกช้าน

รีบมากกกกกกถึงมากที่สุด

อาบน้ำๆๆๆๆๆๆๆๆ

แยมโทรจิกสองรอบและ บอกว่ารออยู่ข้างนอก ไม่ได้ให้พี่หญิงไปส่ง

เวรกรรมรอบที่สอง แล้วจะรอทำไมเนี่ย

เสร็จแล้วๆๆๆๆๆ

หากุญแจห้องไม่เจออ่ะ

อะไรจะซวยขนาดนั้นเนอะ

รื้อห้องหาจนได้ ไม่เจออยู่ดี

ภัทรเลยบอกให้โทรไปบอกแยมว่าให้ไปก่อน ไม่อยากโดนอารมณ์เสียใส่

ภัทรว่า ทีแยมยังสายได้เลย ตั้งสิบโมงแหนะ ภัทรไม่เห็นว่าอะไรเลย

เพชรเห็นด้วยอย่างยิ่งค้าบบบบ

ยังมีต่ออีก

ภัทร : จะรีบไปเรียนหรือรีบไปหาใครกันแน่

เพชรคิดในใจและพูดออกมาว่าเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง เพราะคิดจะพูดแล้วแต่ไม่อยากพูด เนื่องจากถ้าเพชรพูดก็จะพูดต่อหน้าแยม เอาแบบตรงๆกันไปเลย อิอิ

เหอๆ

เช้านี้ก็มีเรื่องขำๆ ไปหนึ่งเรื่อง

สุดท้ายก็หากุญแจไม่เจอ ซวยจริงๆ เลยไม่ได้ล็อกห้องเลย แล้วโน๊ตบุ๊คจะหายมั้ยอ่ะ

พอออกไปเจอแยม มันก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ

ก็เพราะช้านไปด้วยอ่ะดิเลยไม่พูดอะไร คิดว่าไม่รู้รึไงวะ

เรียนสิบโมงสิบ ออกจากหอสิบโมง แล้วมันจะทันมั้ยเนี่ย

ไปถึงอ.อุ๊สิบโมงครึ่ง เดินขึ้นไปส่งภัทรอีกหละ

แล้วเดินไปหาอีอ้วนที่หอ ก็ส่งข้อความไปบอกมันไว้ว่าจะออกไปหา

พออีวัวออกมากินข้าว ตอนแรกว่าจะไปเล่นอยู่ห้องมัน แล้วที่นี้พี่เป๋ากิ๊กใหม่อีกุ๊งเค้าไปอยู่ด้วย เวรกรรมจริงๆ

อีอ้วนก็ไม่สบาย แต่มันก็ยังชวนช้านไปเดินเล่นอยู่ดี

ร้อนมากกกกกกๆเลย

 กว่าอีวัวจะกินข้าวเสร็จอีกนะ ก็สิบเอ็ดโมงครึ่งแล้ว

เดินไปแฟร์รี่ (อีกและ ไม่มีที่ไป)

คุยกันไปเรื่อย

เจอรุ่นพี่โรงเรียนเราเยอะๆๆๆๆๆๆมาก

แบบที่จริงช้านก็ไม่อยากเจอกรอกนะ

เดี๋ยวเป็นเรื่องอีก ช้านเดินกับใครทีไรก็เป็นเรื่องทุกที

ชอบไปพูดกันอย่างนู้นอย่างนี้ ว่าช้านเป็นแฟนบ้างหละ ว่าช้านไปจีบเค้าบ้างหละ ทั้งๆที่เป็นเพื่อนทั้งน้าน (แก้ตัวไว้ก่อน เผื่อแกได้ยินอย่าเชื่อนะ มาถามช้านเอง) เหอๆ

แล้วช้านก็เดินกลับไปส่งอีอ้วนตอนเที่ยงครึ่ง

ที่หอเหลือแต่อีวัว ก็อีกุ๊งมันออกไปธนาคารอ่ะ

รู้งี้ก็มานานและ

ก็ไปนอนเล่นๆๆๆก็อีวัวมัน เล่นมวยปล้ำอ่ะ เหอๆ

แล้วภัทรก็โทรตามจนได้ กะลังบูรูปอยู่อ่ะ

เดี๋ยววันหลังเอามาให้ดูเนอะ

ไม่อยากกลับเล้ย

อยู่ดีๆอีอ้วนมันก็พูดว่า แล้วเมื่อไหร่กูกะมึงจะได้เจอกันอีก

ช้านก็ไม่อยากทำให้มันเศร้าเนอะ เดี๋ยวช้านจะร้องไห้ซะเอง

เลยบอกมันว่า เดี๋ยวสอบรับตรงม.ข.ไง เดี๋ยวกูมา เดี๋ยวก็ได้เจอกัน

ทั้งๆที่ช้านไม่คิดไปสอบหรอก ช้านไม่อยากได้ม.ข. เดี๋ยวไม่ไดหนีไปเที่ยทะเลกะแกพอดีดิ เหอๆ

แต่มึงก็ทำให้กูคิดจะไปจนได้แหละ

แล้วก็รีบวิ่งไปหาภัทรแล้วเดินไปร้องคาราโอะเกะกาน

ไม่ได้ร้องฟรีเลยอ่ะ

แบบเซ็ง

แล้วก็รีบกลับ

ก็ไม่รีบได้ไงหละ ห้องไม่ได้ล็อก

แล้วตอนกลางคืนก็อัพบล็อกเนี่ยแหละ

อัพที่เดี๋ยวสองวันเลย

แล้วก็เห็นว่ามีคนมาเม้นให้

รู้แล้วหละว่าเป็นแก

ก่อนหน้าที่จะได้เมลล์ประมาณสองนาที ช้านกะลังจะส่งข้อความหาแก ถามว่าอยู่ไหน

ก็เห็นคอมเม้นซะก่อน

ดี ไม่เปลืิองตัง

ช้านเลยบอกให้แกออนเอ็มแทน ก็รออยู่เนี่ย ยังไม่ออนเลย

จะรอต่อไปละกัน

พรุ่งนี้เช้าช้านต้องไปหาหมอนะ

เรื่องมือเนี่ยแหละ

ไม่รู้มันเป็นไงบ้าง

แม่เลยให้หาหมอ

แกโทรมาด้วยนะ ตอนที่ไปหาอ่ะ

เดี๋ยวจะยิงไป

คิดถึงแก

ฝันดีนะ

แก…อัพบล็อกด้วยดิ